Czym się charakteryzował makijaż lat 50.?
Makijaż lat 50. stanowił wyraz kulturowego przewrotu, którym cechowała się ta dekada, symbolizując równocześnie wyrafinowanie i subtelne podkreślenie kobiecości. Dominującą cechą tego stylu była nieskazitelna, porcelanowa cera, często osiągana dzięki gęstym, kremowym podkładom, które tworzyły idealnie jednolity koloryt skóry. Twarz modelowano subtelnie za pomocą pudru, który matowił skórę i zapewniał jej aksamitne wykończenie. Oczy zdobiły wyraziste linie eyelinera rysowane tak, aby optycznie powiększyć i podkreślić kształt oka, co było nawiązaniem do popularnego wówczas „kociego oka”. Rzęsy były starannie wytuszowane, co dodatkowo wzmacniało intensywność spojrzenia, a brwi modelowano na kształt delikatnego łuku, co miało na celu dodanie twarzy wyrazistości.
W centrum uwagi makijażu lat 50. były jednak usta, które podkreślano intensywnymi i nasyconymi odcieniami czerwieni. Szminka, aplikowana z precyzją często z wykorzystaniem konturówki, miała za zadanie optycznie powiększyć i idealnie wymodelować kształt ust. Taki wyrazisty element makijażu stanowił kontrast do stosunkowo stonowanego makijażu oczu i twarzy, co podkreślało niekwestionowaną uwodzicielską siłę kobiecego wizerunku. To połączenie klasycznej elegancji z delikatnym podkreśleniem kobiecych atutów sprawiało, że makijaż lat 50. do dziś pozostaje synonimem wyrafinowanego stylu i ponadczasowej klasy.
Warto pamiętać, że makijaż ten był nierozerwalnie związany z rewolucją w modzie, którą zapoczątkował Christian Dior swoją kolekcją „New Look” z 1947 roku. Dior przywrócił gorsety i rozkloszowane spódnice, promując sylwetkę klepsydry. Makijaż musiał dopełniać ten wizerunek idealnej, luksusowej „kobiety-kwiatu” – stąd nacisk na perfekcję, symetrię i brak jakiejkolwiek nonszalancji, która była popularna w latach wojennych.
To również dekada przełomowa dla trwałości makijażu. Hazel Bishop, chemiczka, stworzyła w tym czasie pierwszą szminkę „pocałunko-odporną” (kiss-proof lipstick). Kobiety lat 50., coraz bardziej aktywne zawodowo i towarzysko, potrzebowały makijażu, który przetrwa cały dzień – stąd tak wielka popularność długotrwałych, matowych formuł.
Instrukcja krok po kroku: jak wykonać makijaż w stylu lat 50.?
Aby uzyskać autentyczny look w stylu vintage, nie potrzebujesz wehikułu czasu – wystarczą odpowiednie techniki. Oto instrukcja:
- Stwórz „płótno” (cera): nałóż mocno kryjący podkład o matowym wykończeniu (np. kultowy Estée Lauder Double Wear). W latach 50. cera musiała być nieskazitelna jak u lalki. Całość obficie przypudruj – połysk był w tamtych czasach niedopuszczalny.
- Pastelowa baza (oczy): zanim sięgniesz po eyeliner, nałóż na całą powiekę matowy cień. Zgodnie z historyczną prawdą, zamiast beżu wybierz błękit, miętę lub lawendę. To one stanowiły tło dla czarnej kreski.
- Graficzna kreska (eyeliner): to najważniejszy punkt. Użyj płynnego eyelinera, rysując linię, która zaczyna się cienko w kąciku wewnętrznym, a rozszerza ku zewnętrznemu, kończąc się charakterystyczną, uniesioną „jaskółką” (winged liner).
- Rzęsy i brwi: mocno wytuszuj rzęsy (użyj np. Lancôme Monsieur Big), a brwi wyrysuj kredką, nadając im kształt wyraźnego łuku. Powinny być ciemniejsze i bardziej zdefiniowane niż współczesne „fluffy brows”.
- Usta (The Red Lip): obrysuj usta konturówką, lekko powiększając ich naturalny obrys (w latach 50. pożądane były pełne usta). Wypełnij je czerwoną, matową szminką w odcieniu „True Red” (np. MAC Ruby Woo).
Kolor na powiece – nie bój się pasteli
Zanim sięgniesz po eyeliner, przygotuj powiekę tak, jak robiły to kobiety w latach 50. Choć czerń kreski była dominująca, tło dla niej często stanowiły matowe, pastelowe cienie. Zgodnie z ówczesną modą, najchętniej sięgano po błękity, turkusy, miętową zieleń oraz lawendę. Cień nakładano na całą ruchomą powiekę aż pod łuk brwiowy, co stanowiło idealny kontrast dla ostrej, czarnej kreski. Jeśli chcesz w pełni odwzorować ten styl, odważ się na odrobinę błękitu!
Chcesz dodać stylizacji jeszcze więcej charakteru? Sięgnij po brązową kredkę do oczu lub eyeliner i domaluj niewielki pieprzyk (tzw. beauty mark) nad górną wargą lub na policzku. Ten mały detal był w latach 50. symbolem seksapilu i kokieteryjności.
Sekretny trik epoki: szminka zamiast różu
W latach 50. technika konturowania, jaką znamy dziś, nie istniała. Twarz modelowano jednak subtelnie za pomocą różu. Co ciekawe, kobiety często używały tej samej pomadki do ust i policzków, aby zachować idealną spójność kolorystyczną.
Jak to zrobić? Nałóż odrobinę kremowego różu (lub szminki) w odcieniu brzoskwiniowym lub chłodnego różu tuż pod kością policzkową, rozcierając go w kierunku skroni. Pamiętaj jednak o umiarze – cera ma pozostać porcelanowa, a rumieniec ma jedynie dodawać jej świeżości, a nie dominować makijażu.
Dłonie wizytówką damy – zasada „matching lips and tips”
Makijaż lat 50. nie kończył się na twarzy. Żelazną zasadą elegancji tamtej dekady była reguła „Matching Lips and Tips”, czyli idealne dopasowanie koloru lakieru do paznokci do odcienia szminki. Jeśli Twoje usta są krwistoczerwone, paznokcie muszą mieć identyczny odcień. Najmodniejszy kształt płytki w tamtym czasie to migdał – lekko wydłużony i zaokrąglony, który optycznie wysmuklał dłonie.
Gwiazdy, które stały się ikoną lat 50.
Lata pięćdziesiąte to okres, w którym kultura popularna w znaczący sposób zaczęła kształtować globalne kanony piękna, a centralną rolę w tym procesie odegrały gwiazdy filmowe, które stały się ikonami stylu. Jedną z najbardziej wpływowych postaci tej dekady była Marilyn Monroe, której wizerunek do dziś jest synonimem glamour i kobiecości. Jej makijaż charakteryzował się perfekcyjnie nieskazitelną cerą, mocno podkreślonymi, kocimi oczami oraz czerwonymi ustami. Linia eyelinera, delikatnie wyciągnięta za zewnętrzne kąciki oka oraz sztuczne rzęsy dodawały jej spojrzeniu głębi, a stosowanie jasnego cienia do powiek podkreślało blask i czystość jej oczu. Szminka w odcieniu jasnej czerwieni, precyzyjnie nałożona na pełne usta, stała się jej znakiem rozpoznawczym.
Inną ikoną, która zdefiniowała estetykę lat 50., była Audrey Hepburn. Jej makijaż, choć bardziej stonowany niż Marilyn, również miał swoje charakterystyczne cechy. Hepburn zasłynęła z subtelnego, ale wyraźnie zarysowanego kociego oka, co doskonale komponowało się z jej delikatnymi, ale wyrazistymi rysami twarzy. Eyeliner nakładany tuż przy linii rzęs, subtelnie rozciągnięty poza kącik oka, nadawał jej spojrzeniu klasy i elegancji. Brwi były gęste i dobrze zdefiniowane, co dodatkowo podkreślało symetrię jej twarzy. Usta często pozostawały naturalne, z delikatnym akcentem koloru, co skupiało uwagę na jej oczach, czyniąc je centralnym punktem makijażu. Te dwa kontrastujące style – Monroe i Hepburn – nie tylko wpłynęły na definicję piękna w latach pięćdziesiątych, ale także na trwałe zapisały się w historii mody jako wyznaczniki klasy i elegancji.
Ikony stylu – którą wersję lat 50. wybierasz?
Choć obie gwiazdy są symbolami dekady, ich podejście do makijażu skrajnie się różniło. Sprawdź, który styl pasuje do Ciebie:
| Cecha makijażu | Styl Marilyn Monroe (Pin-up Glamour) | Styl Audrey Hepburn (Doe Eye / Sarna) |
| Oczy | „Sypialniane”, ciężkie powieki, półprzymknięte | Wielkie, otwarte, mocno wytuszowane („sarnie oczy”) |
| Kreska | Długa, pozioma, wyciągająca oko na zewnątrz | Grubsza, krótsza, unosząca kącik w górę |
| Usta | Błyszczące, jaskrawa czerwień, pełne | Matowe, stonowane (róż/koral), naturalne |
| Brwi | Wysoki łuk z ostrym załamaniem (Peak) | Proste, gęste, chłopięce |
| Wykończenie | Seksowne, kokieteryjne | Dziewczęce, eleganckie |
Dopełnienie wizerunku – fryzura i dodatki
Perfekcyjny makijaż wymaga odpowiedniej ramy. Lata 50. to czas wielkich zmian również na głowie:
- Włosy: królowały krótkie, mocno skręcone fryzury typu „Poodle Cut” (na pudla) lub gładkie kucyki przewiązane apaszką (styl na „dziewczynę z sąsiedztwa”). Na wielkie wyjścia wybierano gładkie fale w stylu Hollywood lub wysokie koki typu „banan”.
- Dodatki: nieodłącznym elementem były perły (krótkie naszyjniki przy szyi), kocie okulary przeciwsłoneczne oraz jedwabne apaszki wiązane na szyi lub włosach.
Czego unikać? 3 błędy, które zrujnują efekt lat 50.
Próbując odtworzyć ten styl, łatwo wpaść w pułapkę współczesnych nawyków. Jeśli chcesz wyglądać autentycznie, wystrzegaj się tych wpadek:
- Mocne konturowanie (bronzer): w latach 50. twarz była płaska i jasna. Używanie bronzera i ostre rzeźbienie kości policzkowych to domena lat 80. i współczesności. Zamiast tego użyj odrobiny różu na szczytach policzków.
- Rozświetlacz (glow): efekt „mokrej skóry” (dewy skin) byłby w tamtych czasach uznany za nieestetyczne świecenie się. Twarz musi być matowa i przypudrowana.
- Zbyt cienkie brwi: nie myl lat 50. z 30.! W tej dekadzie brwi były gęste, ciemne i mocno wyrysowane (jak u Elizabeth Taylor), stanowiąc mocną ramę dla twarzy.
Dodatkowo rosnące zainteresowanie vintage fashion i retro chic w kulturze popularnej sprzyja renesansowi stylu lat 50. w makijażu. Celebrytki i influencerki często sięgają po elementy makijażu tej dekady, aby dodać swojemu wyglądowi wyrafinowania i klasyki. Technika konturowania, choć obecnie wykorzystywana w nowoczesnych kontekstach, ma swoje korzenie w metodach modelowania twarzy stosowanych już w latach pięćdziesiątych. Czerwone usta, będące ikonicznym elementem tamtej epoki, znów stały się jednym z najważniejszych trendów w urodzie, co świadczy o cykliczności mody i jej ciągłym czerpaniu z dorobku przeszłości. Makijaż lat 50. nie tylko ukształtował wiele współczesnych technik, ale również utrzymuje swoje miejsce jako symbol elegancji i wyrafinowania, inspirując kolejne pokolenia do eksploracji i reinterpretacji.
Lata 50. dzisiaj – jak nosić ten styl na co dzień?
Nie musisz wyglądać jak w przebraniu, by czerpać z elegancji tamtej dekady. Współczesna wersja tego makijażu to tzw. „Soft 50s”:
- Zamiast ciężkiego podkładu: Użyj kremu BB, ale przypudruj strefę T, aby zachować matowy środek twarzy.
- Zamiast graficznej krechy: Rozetrzyj czarną kredkę w zewnętrznym kąciku oka – to da efekt „kociego oka”, ale w bardziej miękkiej, dziennej wersji.
- Zamiast krwistej szminki: Wklep czerwoną pomadkę opuszkiem palca. Uzyskasz modny efekt „bitten lips” (całowanych ust), który nawiązuje do koloru z lat 50., ale bez jego formalnej sztywności.
Dzięki naszym poradom każdy może opanować sztukę makijażu lat 50., łączącego elegancję z kobiecym wdziękiem. Pamiętaj słowa Audrey Hepburn, która mawiała: Piękno kobiety musi być widoczne w jej oczach, bo to jest brama do jej serca, miejsce, gdzie mieszka miłość. Niech ten klasyczny styl z lat pięćdziesiątych nie tylko podkreśli Twoją urodę, ale i doda pewności siebie, otwierając drzwi do świata, w którym każdy dzień jest okazją, by poczuć się jak gwiazda srebrnego
FAQ najczęściej zadawane pytania o makijaż lat 50.
Jaki był makijaż w latach 50.?
Makijaż w latach 50. charakteryzował się porcelanową, matową cerą, wyraźnymi kreskami eyelinerem („kocie oko”) oraz pastelowymi cieniami na powiekach. Dopełnieniem całości były zawsze usta w odcieniach intensywnej czerwieni lub koralu.
Jaki kolor cieni do powiek był popularny w latach 50.?
Choć dziś kojarzymy ten styl z minimalizmem, w latach 50. królowały pastele. Najpopularniejsze były cienie w kolorach błękitu, turkusu, mięty oraz lawendy, które nakładano na całą powiekę jako tło dla czarnej kreski.
Jak malowano brwi w latach 50.?
Brwi w latach 50. były zdecydowanie mocniejsze i grubsze niż w poprzednich dekadach. Modelowano je na kształt „skrzydła ptaka” lub ostrego łuku, co nadawało twarzy charakteru i wyrazistości. Były one starannie wyrysowane kredką, często w odcieniu nieco ciemniejszym niż naturalny kolor włosów.
Jakie kosmetyki są niezbędne do makijażu w stylu lat 50.?
Kluczowe produkty to: mocno kryjący podkład (dla efektu porcelanowej lalki), matujący puder, czarny eyeliner w płynie, tusz pogrubiający rzęsy oraz czerwona szminka i konturówka. Przydatny będzie również pastelowy cień do powiek.
