Makijaż lat 70. w stylu disco. Sekrety błyszczącego wizerunku prosto z parkietu 

Czym wyróżniał się makijaż w latach 70.? 

Makijaż lat 70. to styl w wizażu, który charakteryzował się dwoistością: z jednej strony promował naturalny styl hippisowski (tzw. „no-makeup look”), a z drugiej – ekstrawagancki styl disco. Kluczową cechą ery disco było użycie perłowych, metalicznych cieni w odcieniach błękitu („baby blue”), zieleni i fioletu, aplikowanych na całą powiekę aż po łuk brwiowy. 

W przeciwieństwie do geometrycznych lat 60., lata 70. wprowadziły miękkie rozcieranie granic (blending) oraz innowacyjną technikę drapingu (modelowania twarzy różem), spopularyzowaną przez wizażystę Waya Bandy’ego. Makijaż ten był wyrazem wolności i zmian społecznych, łączącym artystyczną ekspresję z nowymi, błyszczącymi formułami kosmetyków. 

Jakich kolorów używało się w makijażu lat 70.? 

Makijaż lat 70. stanowił odzwierciedlenie kulturalnych przemian, które zdefiniowały tę dekadę, wyrażając ducha wolności, ekspresji artystycznej oraz eksperymentowania z nowymi formami. Znamiennym dla tego okresu była wyrazista gra kolorami na powiekach, gdzie dominowały intensywne odcienie błękitu, zieleni oraz fioletu, często nakładane na całą powierzchnię powieki aż do linii brwi. Eyelinerem rysowano odważne, graficzne linie, podkreślające kształt oka, natomiast rzęsy były wydłużane i pogrubiane, co dodatkowo wzmacniało efekt dramatycznego, magnetycznego spojrzenia. 

Równocześnie, pomimo ekstrawaganckich oczu, makijaż ust pozostawał stosunkowo stonowany, aby nie konkurować z dominacją oczu. Popularne były pastelowe odcienie różu oraz delikatne beże, często z subtelnym połyskiem, co przyczyniało się do zachowania pewnej harmonii i równowagi w całej kompozycji twarzy. Ten kontrast pomiędzy intensywnością a subtelnością był charakterystyczny dla makijażu lat 70., co świadczy o jego złożoności i świadomym modelowaniu wizerunku, który miał odzwierciedlać zarówno osobistą tożsamość, jak i szersze, kulturowe konteksty epoki. 

Sekret konturowania lat 70.: technika drapingu (blush draping) 

Zanim na rynku pojawiły się popularne dziś palety do konturowania, w latach 70. królowała technika zwana drapingiem. 

Draping to metoda modelowania twarzy, która polega na wykorzystaniu różu do policzków zamiast brązera, aby nadać twarzy strukturę i trójwymiarowość. Jej największym popularyzatorem był legendarny wizażysta Way Bandy, który pracował z takimi gwiazdami jak Cher czy Farrah Fawcett. Technika ta polega na aplikacji różu (często w dwóch odcieniach: jaśniejszym i ciemniejszym) w kształcie litery „C” – zaczynając od szczytów kości policzkowych, a kończąc wysoko na skroniach, a nawet łuku brwiowym. Draping pozwalał uzyskać efekt naturalnego liftingu i promiennej cery, co stało się jednym ze znaków rozpoznawczych estetyki tej dekady. 

Makijaż inspirowany gwiazdami lat 70. 

Makijaż inspirowany gwiazdami lat 70. to fascynująca mozaika stylów, które odzwierciedlały zarówno muzyczną ekspresję, jak i rewolucyjne zmiany społeczne. Jedną z ikon tego okresu była Debbie Harry, wokalistka zespołu Blondie, której makijaż charakteryzował się śmiałym połączeniem intensywnych, metalicznych cieni na powiekach i wyrazistej kreski eyelinerem, co podkreślało jej buntowniczy wizerunek. Jej wizerunek był uzupełniony o jaskrawo czerwone usta, które stały się jej znakiem rozpoznawczym. Inny przykład, David Bowie, zasłynął z eksperymentalnego i teatralnego podejścia do makijażu, szczególnie w swojej alter-ego postaci Ziggy Stardust, gdzie używał błyskotliwych cieni i wyrazistych akcentów na twarzy, które były nie tylko formą artystycznej ekspresji, ale także wyzwaniem stawianym tradycyjnym normom płci i piękna. 

Inną ważną postacią był Mick Jagger, którego sceniczny makijaż często charakteryzował się użyciem kolorowych cieni i wyrafinowanych kresek linerem, co podkreślało jego dynamiczny i pełen energii wizerunek sceniczną. Makijaż Jaggera, mimo że mniej ekstrawagancki niż Bowie, nadal był odważny i zdecydowany, idealnie pasujący do jego scenicznej persony. Tymczasem Stevie Nicks, ikona stylu boho, wprowadził subtelniejsze akcenty, takie jak delikatne złote i brązowe cienie, które doskonale komponowały się z jej eterycznym wizerunkiem na scenie. Jej makijaż, choć bardziej stonowany, wciąż był wyraźnym elementem jej scenicznego wizerunku, dodającym magii jej występom. Każda z tych gwiazd w swój sposób definiowała estetykę swoich czasów, łącząc osobisty wizerunek z szerszymi trendami kulturowymi, tworząc styl, który pozostaje inspirujący do dzisiaj. 

Porównanie stylów makijażowych lat 70. 

Instrukcja wykonania makijażu disco krok po kroku 

Aby wykonać makijaż inspirowany latami 70., należy skupić się na świetlistej cerze i technice „halo eye”. 

1. Przygotowanie cery: nałóż lekki podkład (np. Maybelline Fit Me) i korektor (Tarte Shape Tape), aby uzyskać efekt naturalnie świetlistej skóry, typowy dla ery przed konturowaniem brązerem. 
2. Aplikacja cieni: wybierz metaliczny cień w kolorze turkusu lub złota (Urban Decay Naked Wild West). Nałóż go na całą powiekę ruchomą i rozetrzyj w kierunku skroni, tworząc miękką chmurkę koloru. 
3. Graficzna kreska: użyj wodoodpornego eyelinera (Stila Stay All Day), aby narysować prostą, grubą linię wzdłuż rzęs. Unikaj „jaskółki” w stylu lat 50. – kreska powinna być bardziej pozioma. 
4. Rzęsy i policzki: wytuszuj rzęsy pogrubiającą maskarą (L’Oréal Lash Paradise), a na szczyty kości policzkowych zaaplikuj kremowy róż (Fenty Beauty), przeciągając go aż do skroni (technika drapingu).
5. Usta: wykończ look błyszczykiem lub szminką w odcieniu nude (Clinique Black Honey), aby zachować równowagę z mocnym okiem. 

Ikoniczne marki i rewolucja technologiczna w kosmetykach 

Niepowtarzalny blask ery disco nie byłby możliwy bez technologicznego przełomu w produkcji kosmetyków. To właśnie w latach 70. upowszechniło się stosowanie miki i mikronizowanych pigmentów perłowych, co pozwoliło uzyskać efekt „frost” (szronu) i metalicznego połysku na powiekach, nieosiągalny w poprzednich dekadach. 

Aby w pełni zrozumieć ten styl, warto znać marki i produkty, które zdefiniowały kosmetyczki kobiet w tamtym czasie: 

• Biba: londyńska marka, która zrewolucjonizowała rynek, wprowadzając nietypowe, „brudne” kolory cieni (śliwka, zgniła zieleń, szarości), idealne do estetyki retro-boho. 

• Maybelline Great Lash: wprowadzony na rynek w 1971 roku tusz w charakterystycznym różowo-zielonym opakowaniu to produkt, który zdefiniował wygląd rzęs w tej dekadzie i do dziś pozostaje bestsellerem. 

• Yardley Pot o’ Gloss: kultowe, gęste błyszczyki w słoiczkach, które nadawały ustom lustrzany blask (wet look). 

• Revlon: marka, która dzięki perfumom Charlie i szerokiej gamie perłowych cieni do powiek, stała się symbolem wyzwolonej, pracującej kobiety lat 70. 

Wpływ makijażu lat 70. na dzisiejsze trendy 

Makijaż lat 70. pozostawił niezaprzeczalny ślad w dzisiejszych trendach, stanowiąc inspirację dla nowoczesnych stylistów i miłośników urody. Charakterystyczne dla tej dekady odważne podejście do koloru, eksperymentalne formy i graficzne linie w makijażu oczu przetrwały dziesięciolecia i są dziś reinterpretowane w różnorodnych, współczesnych makijażach. Intensywne, nasycone barwy cieni, które były popularne w latach 70., są obecnie wykorzystywane do tworzenia efektownych makijaży na pokazy mody, w sesjach zdjęciowych oraz przez influencerów na platformach społecznościowych. Co więcej, technika cut-crease, która polega na wyraźnym oddzieleniu powieki ruchomej od nieruchomej za pomocą kontrastującego koloru cienia, nawiązuje do graficznych kresek używanych przez ikony tamtego czasu, takie jak Twiggy. 

Równie znaczący wpływ lat 70. widoczny jest w ponownym odkrywaniu i docenianiu bardziej naturalnych aspektów makijażu. Subtelne podkreślanie urody zamiast jej maskowania, co było charakterystyczne dla no-makeup makeup tamtej dekady, wróciło do łask w formie minimalistycznego makijażu, który ceni sobie przede wszystkim zdrowy wygląd skóry. Produkty takie jak błyszczące bazy, lekkie podkłady, a także rozświetlacze, które dodają skórze promiennego blasku, są bezpośrednim odniesieniem do dążenia lat 70. do osiągnięcia świeżej i naturalnej estetyki. Takie podejście nie tylko wpisuje się w obecne trendy promujące zdrowie i naturalność, ale również odzwierciedla ideologiczne przesunięcie ku akceptacji własnej, nieperfekcyjnej urody, co było jednym z założeń makijażowej rewolucji tamtych lat. 

Podsumowując: makijaż w stylu disco lat 70. to nie tylko ekspresyjne cienie i błyszczące usta, ale przede wszystkim odwaga, by wyrazić siebie i błyszczeć na parkiecie życia tak intensywnie, jak to tylko możliwe. Warto pamiętać słowa Diany Vreeland, która mówiła: Styl – wszystko to, co robisz, rób z wielką pewnością siebie. Niech te słowa będą przewodnikiem każdego dnia, gdy stajesz przed lustrem, aby stworzyć coś więcej niż makijaż – aby stworzyć wizerunek, który jest śmiały, niepowtarzalny i całkowicie Twój.  

FAQ – najczęściej zadawane pytania o makijaż lat 70. 

Jak zrobić makijaż w stylu disco krok po kroku? 

Aby zrobić makijaż disco, nałóż metaliczny, niebieski cień na całą powiekę. Podkreśl policzki techniką drapingu (używając różu na szczytach kości policzkowych i skroniach). Wytuszuj rzęsy pogrubiającą maskarą i nałóż błyszczyk z drobinkami. Skóra powinna być świetlista, a nie matowa. 

Czym różni się makijaż lat 70. od lat 80.? 

Makijaż lat 70. skupiał się na perłowym wykończeniu (shimmer) i technice drapingu, często w stylu boho lub disco. Lata 80. wprowadziły ostre kontrasty (color blocking), matowe wykończenia i znacznie cięższe, agresywne konturowanie, odchodząc od eteryczności na rzecz „power look”. 

Co to jest technika draping w makijażu? 

Draping (modelowanie różem) to technika z lat 70., spopularyzowana przez Waya Bandy’ego. Polega na konturowaniu twarzy przy użyciu różu zamiast brązera. Produkt nakłada się od kości policzkowych w górę ku skroniom, co daje efekt liftingu i świeżości. 

Jakie marki kosmetyczne były popularne w latach 70.? 

W latach 70. ikonami były marki takie jak Biba (słynąca z nietypowych kolorów), Yardley (błyszczyki Pot o’ Gloss), Revlon oraz Maybelline, która w 1971 roku wypuściła kultowy tusz Great Lash w różowo-zielonym opakowaniu.