Bis-Ethylhexyloxyphenol Methoxyphenyl Triazine (Tinosorb S / Bemotrizinol)

Opublikowano: 14 lipca, 2026
12:04

Bemotrizinol (nazwa handlowa Tinosorb S) to olejorozpuszczalny, szerokospektralny filtr organiczny chroniący jednocześnie przed UVA i UVB w zakresie 280–400 nm, z dwoma szczytami absorpcji przy 310 i 340 nm. Wyróżnia się wyjątkową fotostabilnością — po ekspozycji odpowiadającej 50 dawkom rumieniowym (MED) zachowuje 98,4% pierwotnej skuteczności — i dodatkowo stabilizuje inne filtry, np. avobenzone, przed rozkładem.

Właściwości

Filtrujące UVA i UVB, wysoko fotostabilne, stabilizujące inne filtry.

Działanie

Bemotrizinol absorbuje promieniowanie UV w bardzo szerokim zakresie i przekształca je w ciepło, a jego struktura chemiczna sprawia, że nie rozkłada się pod wpływem długotrwałej ekspozycji słonecznej — dzięki temu formuła zachowuje deklarowany poziom SPF przez cały czas noszenia produktu.

Skutki uboczne

Uznawany za jeden z bezpieczniejszych i lepiej tolerowanych filtrów organicznych, z niską absorpcją systemową w porównaniu z octinoxate czy homosalate. Rzadko wywołuje podrażnienia lub reakcje fotoalergiczne.

Występowanie

Nowoczesne kremy z filtrem SPF, kosmetyki koreańskie i europejskie z wysoką ochroną UVA, produkty przeciwstarzeniowe z filtrem.

Składnik znajdziesz w produktach

Najczęstsze pytania

Czym Tinosorb S różni się od starszych filtrów jak octinoxate?

Chroni jednocześnie przed UVA i UVB (szerokospektralnie), jest znacznie bardziej fotostabilny i wykazuje niższą absorpcję systemową — to składnik nowszej generacji filtrów organicznych.

Dlaczego Tinosorb S bywa łączony z Tinosorb M?

Oba filtry wykazują silny efekt synergiczny — połączenie zwiększa realny współczynnik SPF formuły bardziej, niż wynikałoby to z prostego zsumowania ich indywidualnej skuteczności, przy mniejszej potrzebie dodatkowych stabilizatorów.

Czy Bemotrizinol jest dostępny w kremach z filtrem w USA?

Historycznie nie był zatwierdzony przez FDA, ale w 2026 roku BASF (producent) uzyskał zgodę FDA na jego stosowanie jako pierwszego nowego filtra UV zatwierdzonego w USA od 1999 roku — w UE jest dozwolony od dawna.